Gedichten - Winnaar Publieksprijs Poëziefestival Het Park Vertelt - 2008
Wam de Moor
Kleine Gelofte van de Weduwnaar
In memoriam M.
Nu je er niet meer bent
zal ik mij op wat je droeg verlaten
je blouses en je truien en dat ene
nog net te dragen zomerrokje
van vóór de prednison je lieve
lijf bewaren en bezwaren ging
Nu je er niet meer bent
zal ik je boeken lezen
je George, Elisabeth, je Vine,
je Austen en vanachter alle
anderen de nooit verloochende
Van Marxveldt haar m.i.
terecht bekritiseerde Joop ter Heul
ten spijt
Nu jij er niet meer bent
zal ik de kaartjes en de brieven
schrijven die jij bij bries
en zomerwind, de herfst
en de lente door, bij ziekte
en bij liefde en bij dood
of tegenslag verstuurde
aan wie iets vierde of
wie het nodig had
Ik zal de telefoonaansluiting
en de huisbel repareren en mij
een Beter Horen apparaat aanschaffen
opdat ik niet de deur gesloten
laat voor wie ons willen zien
want groot tot klein is welkom
in het huis waar jij mijn lief
bent uitgedragen
Nu jij er niet meer bent wil
ik niet meer zijn wie ik met
jou was maar jou, want jij
was liefde in je lijf en leden
en met je ogen en je mond
die niet naar binnen keken
maar zich openden voor wie
zich aan je voordeed
Jij was wat ik had willen zijn.
Ik zál jou zijn en dan pas bij je
komen. Ginds tussen twee
jonge eiken en de vergeet-mij-
nietjes. Tot waar de wereld
wijkt. Tot dan mijn lieve lief.
Tot dan, à Dieu,
zoals de priester zei.